5 Eylül 2014 Cuma

Gölge

her yerde mutluluğa bakınıyorum.
ve şansa bak ki her yerde de görüyorum.
ama ardında hep bir gölge beliriyor.
sonra bir gün geliyor, gölge yutuyor onu.
ve döngü hep böyle devam ediyor.
acı bir şey acının mutluluğun gölgesi olması. 
saf insan, acı olmasa mutluluk da olmazdı diyor. 
ben gerek duymuyorum.
kötülük olmasa iyilik de olmaz diyorlar.
ben içinde kötülük olmayan bebeklere bakıyorum.
onlarda iyilik yok mu yani diye düşünmeden edemiyorum.
yoksa bile, keşke bebek olarak kalsaymışız o zaman diyorum.
insanlar konuşmaya devam ediyor,
ben sessizliğime tekrar gömülüyorum.